فارسی غزل
خیال روئے آن خوبم کہ صبح و شام می آید
بہ یاد روئے او رقصم کہ با ھر نام می آید
منم محو وصال او دلم در عشق می سوزدبہ عشق او گرفتارم بہ دست و جام می آید
منور شد جہان آب و گل از جلوۂ جاناںکہ من بے تاب می رفتم چوں او بر بام می آید
کنم توبہ ز مے خانہ بہ سوئے دیر می گردمپریشانم پریشانم سکوں در جام می آید
نمی دانم کہ ایں اشعار رومیؔ چہ کند بر دل
خیال من ز غیب آمد چناں الہام می آید
امتیاز رومی
No comments:
Post a Comment